Strona G³ówna 23 listopada 2017r. 17:29
Ulubione i startowa
KLUB
O klubie
Historia
Hymn
S³awy Polonii
Stadion
Dru¿yna
Terminarz
Wyniki
Bilety i Karnety
NET F@NS
O nas
Zarz±d
Regulamin
Zostañ Net F@nsem
Relacje z meczów
Galeria
Forum
Speedway Typer PBNF
Derby Pomorza
Mapa Polonisty
Kontakt
DOWNLOAD
Tapety
Linki
Polonia Bydgoszcz Net F@ns na:




S³awy Polonii
Zygmunt ¦migiel
– Mistrzowski fryzjer z Wilczaka –


Wychowanek. W Polonii w latach 1947-1948.

Pojawi³ siê jak z nik±d i równie szybko znikn±³ z ¿u¿lowego podwórka. Choæ by³ zawodnikiem jednego - jeszcze przedligowego - sezonu, na zawsze zostanie zapamiêtany jako pierwszy Indywidualny Mistrz Polski z Polonii. W 1947 roku rozpocz±³ od zwyciêstwa w mistrzostwach Bydgoszczy w klasie 200 i 250 ccm, zdoby³ tak¿e Z³oty Ryngraf dziennika „Ziemia Pomorska”. Wygra³ w klasie 250 ccm w oficjalnych mistrzostwach, sk³adaj±cych siê z o¶miu turniejów, w tym ostatniego w Bydgoszczy. Triumfowa³ oczywi¶cie u siebie oraz w Gdañsku i Czêstochowie. By³ to jedyny taki rok fryzjera z Wilczaka, o którym pó¼niej s³uch zagin±³…

Boles³aw Bonin
– Rekordzista (zm. 1983) –


Boleslaw Bonin
zdjêcie ze strony: http://fotospeed.pl.tl

Wychowanek. W Polonii w latach 1946-1962.

Zaczyna³ jeszcze przed wojn± w barwach Klubu Motocyklistów Bydgoszcz, by w latach czterdziestych staæ siê bezsprzecznym liderem drugoligowej Polonii. W Ekstraklasie jego talent wcale nie prys³. Wraz z Raniszewskim liderowa³ bydgoskiej dru¿ynie. Po ciê¿kiej kontuzji w roku 1954 nie by³ ju¿ tym samym zawodnikiem, ale wnosi³ cenne punkty do zespo³u. Pod koniec kariery prze¿y³ renesans formy, jednak w 1962 roku postanowi³ zaprzestaæ dalszej jazdy. Osi±ga³ sukcesy na torach krajowych: czterokrotnie wystêpowa³ w fina³ach indywidualnych mistrzostw Polski, zdobywaj±c w roku 1953 srebrny medal. Poza tym mo¿e poszczyciæ siê presti¿owymi tryumfami w bydgoskim Criterium Asów (1952) i leszczyñskim Memoriale Alfreda Smoczyka (1952). Ma na swoim koncie trenersk± przygodê z Poloni± z roku 1968. Bonin s³yn±³ z bicia rekordów toru przy ulicy Sportowej, organizuj±c nawet specjalne wy¶cigi w tym celu; jest sze¶ciokrotnym rekordzist± tego obiektu. Nie wiemy, czy by³ ¿u¿lowcem na miarê kadry narodowej, gdy¿ ¶wiatowe rozgrywki dru¿ynowe zapocz±tkowano dopiero w roku 1960, ale na pewno by³ wybijaj±cym siê na arenie krajowej, pierwszym tak popularnym i utytu³owanym Polonist±! O mi³o¶ci do „dwóch kó³ek” ¶wiadczy niespodziewana ¶mieræ tego zawodnika: wjecha³ motocyklem pod poci±g w podbydgoskim Zalesiu. Rekordy bi³ nie tylko na bydgoskim torze, ale i w ca³ym polskim ¿u¿lu: by³ trzecim zawodnikiem najd³u¿ej od 1948 roku je¿d¿±cym w lidze. D³u¿ej wytrwali od pocz±tku tylko Florian Kapa³a i Janusz Suchecki.

Zbigniew Raniszewski
– Sojusznik (1927-1956) –


Zbigniew Raniszewski
zdjêcie ze strony: http://fotospeed.pl.tl

Klub macierzysty: Gwardia Toruñ. W Polonii (Gwardii) w latach 1951-1956.

Jedyny torunianin w tym zestawieniu… Na umieszczenie w tej galerii s³aw zas³uguje jednak, jak ma³o kto. Zawodnik epoki „bydgosko-toruñskiego” ¿u¿lowego sojuszu. ¯u¿lowcy znad Wis³y zawsze a¿ do pó¼nych lat siedemdziesi±tych ustêpowali tym znad Brdy, co zaczê³o siê dopiero wyrównywaæ przez ostatnie trzydzie¶ci lat. Nie brakowa³o jednak w Toruniu pojedynczych brylantów, jak Zbigniew Raniszewski czy Marian Rose. Na pocz±tku lat piêædziesi±tych akurat oba o¶rodki wystêpowa³y pod szyldem Gwardii, co w okresie, w którym wa¿niejsza by³a przynale¿no¶æ zrzeszeniowa ni¿ klubowa, rozstrzygnê³o o startach Raniszewskiego w „sojuszniczej” Bydgoszczy. To w³a¶nie on pomóg³ bydgoszczanom przypieczêtowaæ nale¿ny awans do Ekstraklasy w roku 1951 i by³ obok Bonina liderem Gwardii pierwszej po³owy lat piêædziesi±tych. W latach 1951 i 1953 Raniszewski siêgn±³ po br±zowe medale Indywidualnych Mistrzostw Polski. W 1956, wystêpuj±c wraz z reprezentacj± Polski w test meczach w Austrii, zgin±³ w makabrycznym wypadku na torze. Uderzy³ g³ow± w schody wystaj±ce z trybun, od których w ogóle nie odgradza³a zawodników banda. Pochowany zosta³ w Toruniu na oczach kilkudziesiêciu tysiêcy kibiców.

Jacek Wo¼niak
– Wychowanek i trener (ur. 1969) –


Jacek Wozniak

Wychowanek. W Polonii w latach 1987-1992.

Licencjê ¿u¿low± zda³ w roku 1987. By³ ostatnim z grona wychowanków nieod¿a³owanego Mieczys³awa Po³ukarda. W macierzystym klubie je¼dzi³ zaskakuj±co krótko, jednak bardzo skutecznie. Nie by³ liderem zespo³u, ale nie by³ tak¿e zawodnikiem drugoplanowym. W swoich najlepszych sezonach 1990 i 1991 legitymowa³ siê ¶redni± biegopunktow± blisk± dwóch punktów. W tym krótkim okresie zdoby³ dla Polonii wiele cennych medali, jak choæby dwa mistrzostwa i jedno wicemistrzostwo w parach, u boku Ryszarda Do³omisiewicza oraz braci Gollobów. Jedyne w swej karierze medale DMP wywalczy³ tak¿e z Poloni± (by³o ich a¿ cztery), w tym z³oty w 1992. Na d³ugo przeniós³ siê do gdañskiego Wybrze¿a, nastêpnie dokoñczy³ swoj± karierê w ni¿szych ligach. Od roku 2008 jest trenerem bydgoskiej szkó³ki i opiekunem juniorów. Znany jest z przywi±zania do Polonii i oddanej pracy na jej rzecz. To najprawdopodobniej on bêdzie tym, który od¶wie¿y bydgoskie szkolenie po latach posuchy, a mo¿e do³±czy do grona wybitnych szkoleniowców: Jana Malinowskiego i Mieczys³awa Po³ukarda? W roku 2010 Wo¼niak obj±³ funkcjê menad¿era pierwszego zespo³u Polonii. Trenerze: powodzenia!!!

Waldemar Cie¶lewicz
– Gnie¼nieñskie wsparcie (ur. 1969) –


Waldemar Cieslewicz

Klub macierzysty: Start Gniezno. W Polonii w latach 1988-1989, 1991-1997.

Umieszczamy go w tym zestawieniu, miêdzy innymi po to, aby pokazaæ, jak bardzo go lubimy, choæ na Cie¶lewicza czêsto siê gwizda³o w ró¿nych ¿u¿lowych miastach. W Bydgoszczy zawsze wspominany jest z „³ezk± w oku”. ¦ci±gniêty do grodu nad Brd± „wykrêci³” w roku 1988, jako junior (!), ¶redni± powy¿ej 2,00. Przez kolejne lata stanowi³ o drugiej linii zespo³u, gromadz±c wiele cennych punktów w ligowych potyczkach. Brylowa³ zw³aszcza na w³asnym torze. Renesans formy przyszed³ w latach 1995-1996. Cie¶lewicz punktowa³ jak prawdziwy lider i kto wie, jak daleko w tym sporcie by zaszed³, gdyby nie pechowy upadek w Ma³ych Derby Pomorza przeciwko GKM-owi Grudzi±dz w roku 1996. Waldek mia³ sezon z g³owy, a do tego w roku 1997 by³ cieniem samego siebie, co spowodowa³o rozstanie z Poloni±. Dalej próbowa³ Cie¶lewicz swoich si³ w Gdañsku, lecz w koñcu zdecydowa³ siê zakoñczyæ krótk± i bogat± karierê. Zdoby³ z Poloni± piêæ medali DMP (2 z³ote – 1992 i 1997, 1 srebrny – 1993, 2 br±zowe – 1988, 1995). W roku 1994 zosta³ u boku braci Gollobów mistrzem Polski w parach. Wywalczy³ ponadto z³oto (1989) i srebro (1988) MDMP oraz br±z MMPPK(1988). Nie brakowa³o mu tak¿e sukcesów indywidualnych: awansowa³ nawet do fina³u Indywidualnych Mistrzostw ¦wiata Juniorów, plasuj±c siê na 10. pozycji. Zostanie zapamiêtany z bardzo spektakularnego… wyra¿ania swojej rado¶ci po udanym wy¶cigu.

Jacek Gollob
– „Jak do boju znak”… (ur. 1969) –


Wychowanek. W Polonii w latach 1988, 1990-1998, 2002-2003 i 2008.

Gollobowie trafili na ¿u¿el z wy¶cigów crossowych. Jacek w momencie zdania licencji mia³ ju¿ dziewiêtna¶cie lat. Doprawdy rzadko zdarza siê, ¿eby w tak pó¼nym wieku wychowaæ tak wspania³ego ¿u¿lowca. Gollobowie jednak wychowywali siê sami. Jacek pierwsze ligowe szlify zebra³ dopiero w roku 1989 w barwach Wybrze¿a Gdañsk. Po powrocie do Polonii stanowi³ z pocz±tku o sile drugiej linii. Prze³omowy okaza³ siê dopiero rok 1994, kiedy to starszy z braci Gollobów zas³ugiwa³ ju¿ w pe³ni na miano lidera. Przodowa³ równie¿ na arenie krajowej, bêd±c nawet krótko polskim „numerem dwa”. Ju¿ w roku 1994 przyszed³ jedyny sukces miêdzynarodowy – srebrny medal dru¿ynowych Mistrzostw ¦wiata w Broksteadt, kiedy to, jak napisano, Polonia zosta³a wicemistrzem ¶wiata… Trudno natomiast zliczyæ sukcesy Jacka na niwie krajowej: 7 Dru¿ynowych Mistrzostw Polski (4 z Poloni± Bydgoszcz, 2 z Uni± Tarnów i 1 z Poloni± Pi³a) nie wymieniaj±c mniej cennych medali, 2 tytu³y Indywidualnego Mistrza Polski (1998 i 2000), dwukrotne zdobycie Z³otego Kasku, sze¶ciokrotne Mistrzostwo Polski Par Klubowych. Za swoje zas³ugi dla polskiego sportu zosta³ odznaczony Z³otym Krzy¿em Zas³ugi RP. Starszy z braci Gollobów zostanie zapamiêtany miêdzy innymi za s³ynn± jazdê ze z³amanym lewym obojczykiem w meczu derbowym z Apatorem Toruñ, w którym zdoby³ 11 punktów. Jacek jest cz³owiekiem niezwykle wyluzowanym, interesuje siê muzyk± punkow±. Wystêpowa³ miêdzy innymi jako go¶cinny wokalista zespo³u Graffiti. Pocz±wszy od sezonu 1999 przeniós³ siê do Polonii Pi³a, której by³ jednym z liderów. W momencie za³amania swojej kariery, w roku 2002, powróci³ do Bydgoszczy, gdzie odbudowa³ formê. Odszed³ wraz z bratem Tomaszem w roku 2003, w momencie rozpadu BKS, który posiada³ wówczas wobec braci d³ugi. Nie by³ to koniec przygody Jacka z Poloni±: powróci³ do klubu w roku 2008 by wspomóc jego starania o awans do ekstraklasy. Z zadania tego wywi±za³ siê bez zarzutu, bêd±c pewnym punktem drugiej linii zespo³u. Kto wie czy, gdyby nie Jacek, Polonia nie spêdzi³aby na zapleczu ekstraligi jeden sezon d³u¿ej. Jeszcze raz pokaza³ wszystkim kibicom swój niepowtarzalny kunszt jazdy po bydgoskim torze. Mimo braku konwencjonalnych przygotowañ do sezonu, dziêki wrodzonemu niezwyk³emu talentowi, potrafi³ mijaæ zawodników przy krawê¿niku jak tyczki. Takiego Jacka chcemy pamiêtaæ! Czekamy na rozpoczêcie w Polonii kariery przez jedyn± „mêsk± latoro¶l” klanu - Oskara Golloba.

Tomasz Gollob
– „Ci±gle dowodzi”… (ur. 1971) –


Wychowanek. W Polonii w latach 1988, 1990-2003.

„Cudowne dziecko” bydgoskiego i polskiego speedway’a!!! Najlepszy Polski ¿u¿lowiec wszechczasów, jeden z najbardziej utalentowanych zawodników w historii wy¶cigów na ¿u¿lu… niestety nie koronowany... Byæ mo¿e kluczem do sukcesu, by³o po prostu „bycie Gollobem”, a mo¿e rozpoczêcie kariery, w momencie gdy siedemnastoletni wtedy Tomasz by³ ju¿ ukszta³towanym motocyklist±? Sam pó¼niej wspomina³: „z wy¶cigów drogowych znali¶my szybko¶æ, a z crossu dziury”. Jego talent ujawni³ siê od samego pocz±tku kariery. Pierwsze medale indywidualne zdoby³ w roku 1989 – br±z w mistrzostwach Polski juniorów i seniorów. Seryjnie kolekcjonowa³ zwyciêstwa w: Indywidualnych Mistrzostwach Polski (1992-1995, 2001-2002, 2006, 2009), M³odzie¿owych Indywidualnych Mistrzostwach Polski (1990-1992), Mistrzostwach Polski Par Klubowych (1990-1991, 1993-1997, 1999-2000, 2002, 2007), Z³otym kasku (1992-1995, 1997, 2000-2002, 2006) Kryterium Asów Polskich Lig ¯u¿lowych imienia Mieczys³awa Po³ukarda (1990-1998, 2000-2003, 2008). Maj±c dziewiêtna¶cie lat zosta³ wiecznym liderem Polonii, przewy¿szaj±c ¶redni± biegopunktow± dotychczasowego lidera - Ryszarda Do³omisiewicza (raz tylko odda³ pola Samowi Ermolenko i Andy’emu Smithowi). W Indywidualnych Mistrzostwach ¦wiata zadebiutowa³ w roku 1993 w Pocking, plasuj±c siê na 7. pozycji. Rok pó¼niej, te¿ w debiucie, wywalczy³ wraz z bratem i Dariuszem ¦ledziem srebro Dru¿ynowych Mistrzostw ¦wiata. Jest „etatowym” kapitanem reprezentacji Polski, multimedalist± ¶wiatowych rozgrywek: posiada 6 medali indywidualnych (2 srebrne – 1999, 2009; 4 br±zowe – 1997, 1998, 2001, 2008), 8 medali dru¿ynowych (4 z³ote – 1996, 2005, 2007, 2009; 4 srebrne – 1994, 1997, 2001, 2008). W rozgrywkach ligowych tryumfowa³ siedmiokrotne (5 razy z Poloni± i 2 z Uni± Tarnów). Zostanie zapamiêtany z mistrzowskiej jazdy par± (zw³aszcza z bratem Jackiem, ale tak¿e… z zawodnikami spoza w³asnej dru¿yny), niepowtarzalnego balansu na motocyklu, fenomenalnej jazdy po orbicie. Najbardziej w pamiêci kibiców zostanie jednak rok 1994 (Tomasz dzieñ po fatalnym upadku na mistrzostwach ¶wiata w Vojens, wsadzany na motocykl przez swych mechaników, ratuje Polonii ekstraklasê) oraz rok 1999 (tydzieñ po najbardziej makabrycznym upadku w swojej karierze, absencji w meczach play-off, lider klasyfikacji GP jedzie na ostatni± rundê do Vojens, gdzie podejmujê nieskuteczn± heroiczn± walkê z samym sob± i niesprzyjaj±cym losem). Dla nas Tomasz jest moralnym i rzeczywistym Mistrzem ju¿ od dawna! M³odszy Gollob jest królem bydgoskiego owalu, na którym tryumfowa³ a¿ 7 razy w cyklu Grand Prix. Zosta³ odznaczony najpierw krzy¿em kawalerskim (2000), a potem oficerskim (2007) Orderu Odrodzenia Polski, wygra³ plebiscyt Przegl±du Sportowego na najpopularniejszego sportowca roku 1999, posiada swoj± tablice w galerii „Bydgoskie Autografy” na ulicy D³ugiej. S³ynie z dobrej pracy z m³odzie¿±, choæ jeszcze nigdy nie by³ trenerem. Czy zostanie w przysz³o¶ci wybitnym selekcjonerem reprezentacji? A mo¿e szkoleniowcem Polonii? Czas poka¿e, a Tomasz na razie nie ma zamiaru rozstawaæ siê z jazd± na ¿u¿lu…

Henrik „Henka” Gustafsson
– Bawi³ siê w ¿u¿el (ur. 1970) –


Henrik Gustafsson

Szwecja, klub macierzysty: Indianerna Kumla. W Polonii w latach 1995-2001.

Jeden z symboli bydgoskiej Polonii drugiej po³owy lat dziewiêædziesi±tych. Tylko w Bydgoszczy spêdzi³ a¿ siedem lat swojej kariery i z tym polskim miastem jest najbardziej kojarzony. Posiada³ nieprzeciêtny talent, który móg³by go zaprowadziæ bardzo wysoko… gdyby tylko mu siê chcia³o. Taki w³a¶nie by³ „Henka”: wyluzowany, zawsze u¶miechniêty, otwarty dla kibiców, przed zawodami chêtne odwiedzaj±cy bydgoskie puby. W³a¶ciwie w swojej karierze nie postawi³ ¿adnej kropki nad „i”, nigdy nie zdoby³ medalu w seniorskich Indywidualnych Mistrzostw ¦wiata, a nawet nie tryumfowa³ w pojedynczej rundzie Grand Prix. Tylko dwukrotnie zosta³ Indywidualnym Mistrzem Szwecji. Warto przytoczyæ s³owa W³adys³awa Golloba: „Henka bawi siê sportem. Sam siê zastanawia: co by by³o, gdyby zacz±³ ¿u¿el traktowaæ arcypowa¿nie. I dalej siê bawi sportem. Cieszy go samo uczestnictwo w rywalizacji, a miejsce – pierwsze czy pi±te – ju¿ nie jest tak wa¿ne. Jest gro¼ny dla wszystkich i nie upiera siê, by raz, a dobrze wygraæ ze wszystkimi i zostaæ mistrzem ¶wiata”. Henka zosta³ jednak mistrzem globu, ale w dru¿ynie: w 1994 i 2000, oraz w parze: w 1993. W czempionacie indywidualnym zaszed³ najwy¿ej w Pocking w 1993 roku, kiedy zosta³ czwartym zawodnikiem ¶wiata. Uda³o mu siê za to wywalczyæ jedno srebro w Indywidualnych Mistrzostwach ¦wiata Juniorów. Zdoby³ z Poloni± 3 z³ote i 2 br±zowe medale DMP. Ostatnio „wychowuje do ¿u¿la” swojego syna Simona, który czyni powa¿ne postêpy. Pomimo licznych plotek, ostatecznie nie nast±pi³o sprowadzenie „m³odego Henki” do Polonii. Henrik Gustafsson zawsze bêdzie z nostalgi± wspominany przez fanów ¿u¿la w Bydgoszczy.

Andreas Jonsson
– Bydgoszczanin (ur. 1980) –


Andreas Jonsson

Szwecja, klub macierzysty: Rospiggarna Hallstawik. W Polonii w latach 2004-2010.

Zaszczytny tytu³ mówi wszystko: Jonsson to prawdziwy bohater Bydgoszczy! Tutaj ma najliczniejsze grono sympatyków, tutaj jest na ustach wszystkich! Choæ skromnie twierdzi, ¿e niezwykle trudno jest zast±piæ Tomasz Golloba, sam ju¿ to zrobi³. To niekwestionowany kapitan Polonii, najpierw cz³owiek i przyjaciel, dopiero potem sportowiec. ¦cigaj±c siê w lidze zawsze my¶li w pierwszej kolejno¶ci o dru¿ynie i o kibicach. W parkingu doradza, po¿ycza sprzêt i motywuje kolegów. Mieszka w Bydgoszczy wraz z ¿on± i synkiem, ma tu przyjació³, ma tu swoj± sportow± bazê. Na kevlarze nosi napis „I love Bydgoszcz”. Jak powszechnie siê uwa¿a, uratowa³ Poloniê przed niechybnym spadkiem w roku 2004, wykrêcaj±c najwy¿sz± ¶redni± w ca³ej ekstralidze. Nêkany kontuzjami nie móg³ daæ z siebie 100% w nieudanej walce o utrzymanie w roku 2007. Po spadku nie odszed³ z „p³on±cego okrêtu” lecz poprowadzi³ dru¿ynê do sukcesu. W Szwecji zosta³ trochê przedwcze¶nie og³oszony nastêpc± wielkiego Tony Rickardssona. Szwedzi, a mo¿e i w wiêkszym stopniu bydgoszczanie, niecierpliwie czekaj± na ukoronowanie krótkiej jeszcze ale bogatej kariery, zdobyciem mistrzowskiego tytu³u lub choæby medalu w rozgrywkach indywidualnych. Andreas jest ju¿ wielokrotnym medalist± globu: najpierw wywalczy³ w roku 2000 tytu³ Indywidualnego Mistrza ¦wiata Juniorów, pó¼niej seryjnie z ekip± Trzech Koron zdobywa³ Medale Dru¿ynowego Pucharu ¦wiata (2 z³ote, 2 srebrne i 2 br±zowe). Polonia zyska³a dziêki niemu jak na razie jeden srebrny i jeden br±zowy medal DMP. Chyba nie ma ludzi, którzy nie darzyliby go sympati±. Prawdziwy lider i kapitan reprezentacji Szwecji, prawdziwy lider i kapitan Polonii Bydgoszcz, mi³o¶nik miasta nad Brd± – to w³a¶nie Andreas Jonsson!!!


Logowanie
Nazwa Uytkownika

Haso



Zapomniane haso?
Wylemy nowe, kliknij TUTAJ.
Nastêpne zawody




Polonia Bydgoszcz
vs
PGE Marma Rzeszów

11.05.2014 r. (niedziela)
godz. 16:30
Losowa Fotka


10.04.2005: Bydgoszcz - Czêstochowa
Tabela Ekstraligi 2013
Dru¿ynaMPkt.Ma³e pkt.
1. Carbon Start Gniezno24+ 33
2. PGE Marma Rzeszów23+ 20
3. Polonia Bydgoszcz22+ 22
4. Orze³ £ód¼22+ 6
5. KM¯ Lublin220
6. ¯KS ROW Rybnik22- 28
7. Lokomotiv Daugavpils21- 24
8. GKM Grudzi±dz20- 29
Partnerzy